KALEM TIRAŞI HAYAT
Bende sizin gibi bu yazıyı okuyabilirdim.
Ancak benim tarafım klavyenin başı ve yazdıklarımın ışığı. Hayat berbat, düzensiz, lanet... Bitmesi an meselesi olan bir şeyi bu kadar gömmek yersiz. Tadını çıkartmak bizim vazifemiz ve mutluluk en iyi çıkartanın olacaktır.
Bu gün tekrar güneşin perdeden sıyrılması uyandırdı beni. Hisselerim dolmak ve bana yön vermek üzereyken bir emir kipi kulaklarımın kirlerinden sıyrılıp zarını çınlattı. Yatağını düzelt! Öylede yaptım ve kalakaldım şapadanak. Ne yapmalıyım şimdi yine bir emir mi beklemeliyim yoksa düzgünlüğe asiliğimi şu yatakta mı kanıtlamalıyım. Neyse kimi kandırıyorum haa. Ayaklarımı gördüğüm halde yokmuş gibi davranıyorlar. Neyse ki bir dürtme iletildi beynimden ve ilk adımı bebekçe attım bir adım geriden.
Salon yine bıraktığım gibi duruyor gözlerimin önünde. Yemek masası değişiklik sundu yeşilden gözlerime, dün akşam ki yemeklerin yerini kahvaltı tabağım almıştı yetersizce. Ben zeytin ve peynire bakarken ağzım konuşmaktan başka bir şey bilmezmiş gibi davranıyor ellerimin getirtiği yiyeceklere. Annem yine fırlatıyor emir kiplerini kulak zarımın titremesine. Ve bitiyor bu işkence de pata küte.
Dışarıda ya aynı hava var ya da ben hep aynı bakış açısıyla. Neyse ki bisikletim yaslandığı yerden doğruldu ve altıma geçiverdi nazikçe. Ayaklarım sanki hep yerinde sayıyor istemsizce. Kollarım yön veriyor beynim nereye isterse. Hayalimdeki yerden uzaklaştıkça varmam gereken hedefime hızla ilerliyorum. Gözüktü ufuktan bir iş yeri şirince ama gerçeklik hep gözlerimin önünde.
Ancak benim tarafım klavyenin başı ve yazdıklarımın ışığı. Hayat berbat, düzensiz, lanet... Bitmesi an meselesi olan bir şeyi bu kadar gömmek yersiz. Tadını çıkartmak bizim vazifemiz ve mutluluk en iyi çıkartanın olacaktır.
Bu gün tekrar güneşin perdeden sıyrılması uyandırdı beni. Hisselerim dolmak ve bana yön vermek üzereyken bir emir kipi kulaklarımın kirlerinden sıyrılıp zarını çınlattı. Yatağını düzelt! Öylede yaptım ve kalakaldım şapadanak. Ne yapmalıyım şimdi yine bir emir mi beklemeliyim yoksa düzgünlüğe asiliğimi şu yatakta mı kanıtlamalıyım. Neyse kimi kandırıyorum haa. Ayaklarımı gördüğüm halde yokmuş gibi davranıyorlar. Neyse ki bir dürtme iletildi beynimden ve ilk adımı bebekçe attım bir adım geriden.
Salon yine bıraktığım gibi duruyor gözlerimin önünde. Yemek masası değişiklik sundu yeşilden gözlerime, dün akşam ki yemeklerin yerini kahvaltı tabağım almıştı yetersizce. Ben zeytin ve peynire bakarken ağzım konuşmaktan başka bir şey bilmezmiş gibi davranıyor ellerimin getirtiği yiyeceklere. Annem yine fırlatıyor emir kiplerini kulak zarımın titremesine. Ve bitiyor bu işkence de pata küte.
Dışarıda ya aynı hava var ya da ben hep aynı bakış açısıyla. Neyse ki bisikletim yaslandığı yerden doğruldu ve altıma geçiverdi nazikçe. Ayaklarım sanki hep yerinde sayıyor istemsizce. Kollarım yön veriyor beynim nereye isterse. Hayalimdeki yerden uzaklaştıkça varmam gereken hedefime hızla ilerliyorum. Gözüktü ufuktan bir iş yeri şirince ama gerçeklik hep gözlerimin önünde.
Akşam oldu ve mesai bitti ben kaçar patron bakar bakar. Neyse bu günü de atlattık artık evin yolu kıyamet. Yorgunluk her seferinde daha da şiddetli dokunuyor bedenime. Kalem tıraşı olmuş hepimizin hayatı benle birlikte sizinde